Prawdopodobnie Akademia Wojsk Lądowych i Zespól Placówek Resocjalizacyjno-Socjoterapeutycznych w Oławie nigdy nie spotkaliby się w działaniu społecznym, gdyby nie wolontariuszki z UTW. Dzięki wsparciu tutorki udało im się inaczej i uważniej spojrzeć na zasoby obu instytucji, a następnie uruchomić je w udanym partnerstwie. To dzięki tej nieoczywistej koalicji wychowankowie uczestniczyli w warsztatach psychologicznych, ale i w zajęciach na poligonie AWL, wspinali się na ściance, ale i wystawiali wraz z uniwersytecką sekcją teatralną „Pchłę Szachrajkę”, międzypokoleniowo poszerzali wiedzę wraz ze studentami i studentkami UTW na innowacyjnych warsztatach we wrocławskim Hydropolis, a także wspólnie dbali o ciało i ducha w ramach międzypokoleniowej olimpiady sportowej. Razem się śmiali, razem wzruszali, razem uczyli i ciągle im mało! Dlatego międzypokoleniowe działania będą kontynuowane. Wolontariuszki z UTW otworzyły więc perspektywę wśród pracowników Akademii na potencjał pracy na rzecz społeczności lokalnej.

Na Ziemi Kłodzkiej idea wolontariatu nie jest niczym nowym. Pamiętamy pewnie wszyscy dramatyczne skutki powodzi, która dotknęła to miejsce we wrześniu 2024, lecz także niezwykłą solidarność i sprawczość, jaką wykazała się tamtejsza społeczność. Kiedy Kłodzko podnosiło się z klęski i odbudowywało powoli swoją infrastrukturę, zaangażowani w pomoc powodzianom ludzie wciąż borykali się ogromnym emocjonalnym przytłoczeniem. Dlatego w ramach realizacji swojego działania w projekcie kłodzkie wolontariuszki zaprojektowały i przeprowadziły proces wytchnienia i wzmocnienia. Wsparli ich w tym liderzy Młodzieżowej Rady Miasta, uruchamiając międzypokoleniowe domino troski, bowiem energię wolontariuszy udało się odzyskać i uruchomić także na rzecz dzieci ze świetlic środowiskowych. Szybko okazało się, że to, co łączy wszystkie pokolenia, to czerpanie sił z natury. Lokalna przyroda stała się w związku z tym najważniejszą partnerką w tym działaniu, a uczestnicy sprzymierzeni są wdzięcznością wobec niej i troską o nią. Z nowopowstałych sojuszy wyłania się więc wielki potencjał kolejnych międzypokoleniowych działań.

Grupa wolontariuszy z UTW Trzebnica „Tęcza” zaplanowała szereg spotkań i wspólnych wycieczek z uczniami trzebnickiej podstawówki, w trakcie których oba zaangażowane pokolenia miały okazję przyglądać się sobie i swoim potrzebom oraz wspólnie obmyślać i realizować strategie odpowiadania na nie. W ten sposób nie tylko ćwiczyli się w uważności i empatii, ale także dostrzec, że mimo różnic wieku, potrzeby mają bardzo podobne, a ich wsparcie można realizować tak samo i poprzez wzajemne uzupełnianie się. Następnie, łącząc Dzień Dziecka z Dniem Matki, zrealizowane wspólnie wydarzenie o charakterze lokalnego święta, na którym zarówno dzieci, jak i wolontariusze z UTW mogli zaprezentować przed sobą swoje najmocniejsze strony i talenty poprzez szereg wystąpień artystycznych, ale i wspaniały poczęstunek, przygotowywany wspólnie. Atmosfera tego wydarzenia pokazała najlepiej, jak udaną integracją lokalnej społeczności okazał się ten projekt.

Ścinawskie wolontariuszki dobrze rozpoznały, że istniejąca w okolicy bogata infrastruktura, często odnosząca się do kontekstu historycznego związanego z kulturą i sztuką, jest jakoby wyzuta z samej działalności związanej z tymi obszarami. Ponadto, w okolicy mieszka wielu osób słabo zintegrowanych ze społecznością twórców. Stworzono więc przestrzeń i okoliczności do kreatywnej ekspresji w grupach międzypokoleniowych. Były to warsztaty twórcze zarówno w przestrzeniach CKiT, jak i w plenerze oraz działania teatralne i performatywne. Zintegrowana w ten sposób grupa wybrała się na wspólne kontemplowanie sztuki do muzeów we Wrocławiu. Zaś w samej Ścinawie odbył się, w ramach finału,  wernisaż, na którym uczestnicy występowali nie tylko w roli twórców, ale i kuratorów swoich prac.

Zmartwione ilością plastikowych śmieci w okolicznych lasach, wolontariuszki z UTW „Atena” zaczęły działać. Nie tylko zabrały młodzież do lasu, aby go wysprzątać, ale i zasadziły wspólnie z nimi 1000 nowych drzewek w ramach partnerstwa z nadleśnictwem. Pozyskały również od członków społeczności nieużywane tekstylia, aby uszyć z nich torby na zakupy. Swoje wyroby rozdawały na lokalnym pikniku, wymieniając każdą na 5 sztuk plastikowych odpowiedników, chcąc w ten sposób przyczynić się do zmniejszenia ich obiegu. Zachęcone idealnie układającą się ze społecznością współpracą, chcą kontynuować te działania. Kto wie, może nawet uda im się plastikowe torby całkiem wyelimiować z użytku.

Choć wolontariuszki z KUTW mają już wieloletnie doświadczenie w wolontariacie, postanowiły w ramach uczestnictwa w projekcie „UTW dla społeczności” trochę przeformułować swoją działalność. Z działań o charakterze pomocowym przeszły na model włączający odbiorców w działania, szczególnie dbając przy tym o dobrostan emocjonalny swoich odbiorców. Seniorki, wspólnie z podopiecznymi DPS, podjęły naukę tańców ludowych, by razem występować na wydarzeniach lokalnych. Równolegle  zadbały o budowanie bliższych relacji ze swoimi nowymi partnerami. Na zorganizowanej dla nich wycieczce przeprowadziły warsztaty o emocjach i wchodzeniu w relacje, aby każdy mógł sam ocenić i zrozumieć te, które zawiązały się w trakcie wspólnie podjętych działań.

Kudowianie, zainspirowani archiwalnym nagraniem dotyczącym historii miejscowości opartej na nieistniejących już zakładach przetwórstwa tekstylnego, postanowili rozwinąć ten wątek, tworząc własny film. W wyprodukowanym filmie wykorzystali archiwalny materiał, nagrane wywiady z byłymi pracownikami zakładów oraz nowe ujęcia z drona, przedstawiające industrialną zabudowę Kudowy Zdroju. Przypomnieli w ten sposób wszystkim kudowianom, jak funkcjonujące na tym terenie zakłady strukturyzowały nie tylko zawodowe, lecz także społeczne i kulturalne życie mieszkańców. Prezentacja filmu pt. „Bawełniane kroniki pamięci” oraz wystawa zebranych materiałów w Teatrze Zdrojowym stały się ważnym kulturalnym wydarzeniem lokalnym.

Wolontariusze Złotostockiego UTW utworzyli miejski teatr międzypokoleniowy, do którego zaprosili członków lokalnej społeczności w różnym wieku. Działania artystyczne i swoboda tworzenia okazały się najlepszymi okolicznościami i warunkami dla porzucenia uprzedzeń i stereotypów dzielących pokolenia. Zaciekawiły również osoby młode, którym udało się choć na chwilę oderwać od telefonów i komputerów. W efekcie pracy warsztatowej pod okiem profesjonalnej instruktorki i reżyserki teatralnej wystawiono dla szerszej widowni spektakl. Społeczność Złotego Stoku doceniła nie tylko artystyczny, ale i integracyjny wymiar działania zainicjowany przez seniorów.

Wolontariusze Świdnickiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku zorganizowali szereg inicjatyw lokalnych, mających na celu integrację grupy wsparcia „Srebrny wolontariat”” z rodzinami zastępczymi, mieszkającymi w Świdnicy, a także z seniorami z Dziennego Domu „Senior Plus”” w Wałbrzychu. Uczestnicy projektu wypracowali zasady współpracy i wybrali koordynatorów poszczególnych działań. Współpracowali m.in. przy projekcie „Lato na podwórkach” Fundacji „Ładne historie”” oraz przy koncertach XXI Festiwalu Bachowskiego przy Świdnickim Ośrodku Kultury. Podjęli również współpracę z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie.

Podwórkowe gry i zabawy z dawnych lat to główny temat projektu zoragnizowanego przez Wolontariuszki wrocławskiego UTW. Uczestnicy projektu opracowali zasady i regulaminy szeregu gier, które znalazły się potem w obszernej broszurze, dystrybuowanej w lokalnych szkołach podstawowych. Odbyły sie także spotkania dla dzieci z zaprzyjaźnionych szkół. Zaprezentowano wtedy gry i zabawy z dawnych lat, pokazując nie tylko dzieciom, ale też rodzicom i dziadkom, jak można wspólnie spędzać czas na świeżym powietrzu.

Towarzyskie rozgrywki w Scrabble i Remmikub to działania, w które zaangażowali się seniorzy z Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Szklarskiej Porębie. Młodsi i starsi mieszkańcy spotykali się w okolicznej kawiarni i uczyli się gier logicznych i łamigłówek. Ciekawość i poznawanie nowych gier dawała nam możliwość urozmaicenia sobie czasu i ambitnego przygotowania się do poznawania nowych rzeczy – opowiada jedna z uczestniczek projektu. Wolontariusze 60+ prowadzili spotkania raz w miesiącu, a bardziej wprawieni gracze mogli się mierzyć ze sobą w turniejach towarzyskich.

Zaniedbany Ogród Jordanowski w Wałbrzychu postanowili reaktywować seniorzy! Słuchacze Sudeckiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku przeprowadzili szereg akcji mających na celu przywrócenie do życia terenu zielonego w dzielnicy Piaskowa Góra. Najpierw seniorzy zaangażowali do działania dzieci oraz młodzież – zorganizowali „potyczki sportowe” połączone ze sprzątaniem terenu ze śmieci. Następnie wolontariusze 60+ zgłosili projekt do budżetu partycypacyjnego. Przygotowali program oraz koszty. Aktywnie zbierali podpisy i promowali swoją inicjatywę, która w efekcie otrzymała dotację. Zadanie pod tytułem „Ogródek Jordanowski – reaktywacja I etap – RAZ, DWA, TRZY! – dzieci, młodzież oraz my!” zintegrowało trzy różne grupy społeczne: dzieci, seniorów oraz mieszkańców Wałbrzycha. W ramach działań przygotowanych przez Sudecki Uniwersytet Trzeciego Wieku w Ogródku odbywały się pikniki, wykłady, spotkania sąsiedzkie oraz rozrywkowe.